Pani Olga Sajewicz opowiada o tradycjach weselnych.
Pan Jan Myszko opowiada zdarzenia czasów swej młodości, a dokładnie rok 1939 i wejście żołnierzy radzieckich. Opowieść z nieco innej perspektywy...
Pani Anna Skepka ze wsi Spiczki w młodości była miłośniczką śpiewu. Prezentuje nam jedną z pieśni okresu swej młodości.
Pani Anna Skepka śpiewa pieśń "Kab ja imieł złatyje hory".
Podlasie słynie z drewnianego budownictwa. Znakiem rozpoznawczym podlaskich wsi są bogate, koronkowe zdobienia na budynkach mieszkalnych. Dekoracyjne okapy dachu, szczyty, okiennice, węgły. Pan Aleksy Ryżyński ze wsi Wojszki jest jednym z niewielu, którzy po dziś dzień zajmują się tym niezwykle precyzyjnym i pracochłonnym rękodziełem. Tu nazywanym „vyrezki”.
Każdy dom może zostać domem skarbów. Zależy to tylko od mieszkańców, czy skarby wyrzucą lub spalą, czy zostawią na pamiątkę, by podzielić się z wnukami. Pani Wiera Bonifatiuk ze wsi Wojszki należy do tych drugich. Stare fotografie, ruble z XIX wieku, czy świadectwo ukończenia szkoły carskiej jej teścia, to tylko niektóre pamiątki.
Życie na wsi toczyło się zawsze rytmem natury. Zima była porą tkania i robótek „kobiecych”. Pani Zinaida Siemieniuk , mieszkanka wsi Wojszki, wyciąga z szafy i sunduka (kufra) przeróżne makatki, obrusy, dywany, „choduny” i inne własnoręcznie wyrabiane i zdobione tkaniny. Owoce długich, zimowych wieczorów.
Mieszkańcy wsi Wojszki opowiadają o miejscu uzdrowień - w którym obecnie stoi kapliczka oraz o słynnym kamieniu z odciśniętą stopą Matki Bożej.
Pieśń z czasów młodości mieszkańca wsi Wojszki.
Pani Bonifaciuk Wiera oraz Pani Siergiejuk Nadzieja wykonują popularną w Wojszkach pieśń.
Pani Bonifaciuk Wiera oraz Pani Siergiejuk Nadzieja wykonują popularną w Wojszkach pieśń: Czerez sad winohrad kapustu sadiła, oj ne vziau mene toj koho ja lubiła...
Panie Bonifaciuk Wiera, Siergiejuk Nadzieja oraz Bruczko Luba wykonują popularną w Wojszkach pieśń.
Pani Wiera Bonifaciuk przypomina fragment obrzędowej pieśni weselnej "Oj dawajte dawajte".
Panie Bonifaciuk Wiera, Siergiejuk Nadzieja oraz Bruczko Luba przypominają fragment popularnej pieśni "Oj pry łużku pry łużku"
Panie Bonifaciuk Wiera, Siergiejuk Nadzieja oraz Bruczko Luba przypominają fragment popularnej pieśni "Dieuczyna Hanulka"
Pani Luba Bruczko śpiewa piosenkę w języku polskim.
Pan Bazyli Sołowianiuk opowiada historię związku prawosławnej dziewczyny z Żydem Lejbą z Ryboł w czasie okupacji niemieckiej.
Pani Maria Moroz ze wsi Ryboły przypomina pieśń, którą śpiewała za czasów swojej młodości.
Pani Maria Moroz wspomina swój występ w teatrzyku szkolnym oraz recytuje wiersz.
Reportaż o artyście - rzeźbiarzu -gawędziarzu - znawcy miejscowych tradycji - niezwykle barwnej postaci z Kaniuk - Włodzimierzu Naumiuku ur. w 1935r.
Pan Włodzimierz Naumiuk dzieli się historiami zasłyszanymi od dziadka na temat narwiańskich, a dokładniej kaniuckich oreli (flisaków).
Dostępna w formacie MP3 opowieść pana Włodzimierza Naumiuka o kaniuckich orelach (flisakach).
Historia cerkwi p.w. Pokrowy (Opieki Matki Bożej) w Puchłach sięga XVI wieku. Legenda mówi , że cerkiew wybudowano w miejscu gdzie kiedyś rosła lipa. Choremu na opuchliznę starcowi właśnie na tej lipie objawiła się Ikona Pokrowa Matki Bożej. Mężczyzna dostąpił uzdrowienia. Od tego czasu Puchły stały się celem pielgrzymek. Ludzie stawiali świece, śpiewali pieśni i wznosili modlitwy przed cudotwórną Ikoną.
Pani Anna Stachijuk ur. w 1923r. śpiewa pieśń żniwną "Kosiary kosiat"
Pani Stachijuk ur. w 1923r. śpiewa pieśń wykonywaną podczas chrzcin.
Pani Anna Stachijuk ur. w 1923r. śpiewa pieśni wykonywane podczas żniw.
Pani Anna Stachijuk ur. w 1923r. śpiewa pieśń "liryczną".
Pani Anna Stachijuk ur. w 1923r. wykonuje pieśń "Zielonoje wino"
Wszystkie filmy, fotografie, jak i materiał merytoryczny zawarty na stronie internetowej oraz w broszurze, został zebrany podczas obozów badawczych w Orli (lipiec 2008), Narwi (lipiec 2009), oraz obozu inwentaryzacyjnego w Hajnówce (lipiec 2010). Film jest reportażem z II etapu - narwiańskiego. Podzieleni na grupy, odwiedzaliśmy poszczególne wsie przyszłego szlaku kulturowego. Robiliśmy wywiady, zdjęcia, nagrywaliśmy pieśni, skanowaliśmy stare dokumenty lub fotografie. Po powrocie z terenu opracowywaliśmy materiały na komputerach.
Pani Nina Grygoruk założycielka zespołu folklorystycznego Niezabudki (Niezapominajki) dzieli się wrażeniami z występów i opowiada o repertuarze.
Krótka opowieść o dawniejszych obrzędach związanych z zaślubinami.
Utwór pochodzi z płyty "Nasza pieśnia" zespołu folklorystycznego Czyżowianie. Płyta została wydana przez Gminny Ośrodek Kultury w Czyżach.
Utwór pochodzi z płyty "Nasza pieśnia" zespołu folklorystycznego Czyżowianie. Płyta została wydana przez Gminny Ośrodek Kultury w Czyżach.
Utwór pochodzi z płyty "Nasza pieśnia" zespołu folklorystycznego Czyżowianie. Płyta została wydana przez Gminny Ośrodek Kultury w Czyżach.
Pani Wiera Romaniuk dzieli się informacjami na temat wyrobu słomianej strzechy. Jej tato był słynnym w okolicy rzemieślnikiem specjalizującym się właśnie w wyrobie słomianego pokrycia dachowego.
Pan Bazyli Filimoniuk - mieszkaniec wsi Morze dzieli się opowieściami usłyszanymi od swojego ojca na temat okolicznego dworu, odrabiania pańszczyzny i przedwojennych reform rolnych.
Obrzędowa pieśń weselna wykonywana przez Panią Nadzieję Telatycką i Olgę Wilczewską ze wsi Stary Kornin
Fragment utworu wykonują Nadzieja Telatycka i Olga Wilczewska ze wsi Stary Kornin
Pani Nina Jańczuk - mieszkanka wsi Koryciska - opowiada jak to kiedyś wyglądało swatanie.
Pani Anna Leoniuk ze wsi Dubicze Cerkiewne opowiada o wyplataniu ze słomy i brzozy
Pieśń wykonywana przez kilku mężczyzn z pobliskiej wsi Grabowiec
Pieśń wykonywana przez kilku mężczyzn z pobliskiej wsi Grabowiec
Pieśń wykonywana przez kilku mężczyzn z pobliskiej wsi Grabowiec
Na Podlasiu do tej pory zachowało się tradycyjne rzemiosło związane z obróbką słomy. Pani Zoja Majstrowicz - artystka ludowa, poetka, miłośniczka i zbieraczka miejscowego folkloru, instruktor i specjalista w dziedzinie słomianego rękodzieła – jest tego świetnym przykładem.
Pani Zoja Majstrowicz spisuje miejscowy folklor śpiewany. To jej pasja. Spisuje, ale również wykonuje…
Pani Zoja Majstrowicz ze wsi Reduty pisze również poezję i bajki. Tematem utworów jest głownie natura i tradycja ludowa. Pisze głównie w języku białoruskim.