Hryniewicze Duże

PLEN

Najstarsze ślady osadnictwa z rejonu Hryniewicz pochodzą z epoki neolitu i są związane z piaszczystymi wydmami w miejscu, gdzie rzeka Biała wpada do Orlanki. Gdy w XI-XII w. duże znaczenia zaczął uzyskiwać Bielsk, książęta ruscy wokół grodu osadzili bojarów, zobowiązanych do służby wojennej i zamkowej. Taką osadą były Hryniewicze. Za wierną służbę hryniewiccy bojarowie otrzymali prawa szlacheckie. Pod aktami sejmu unijnego w Lublinie w 1569 r. widnieją podpisy 48 osób z Hryniewicz.

Pierwsza wzmianka o parafialnej cerkwi prawosławnej św. Eliasza w Hryniewiczach pochodzi z 1571 r. Po 1596 r. cerkiew hryniewicka podporządkowała się postanowieniom unii brzeskiej. Unię przyjęła też miejscowa szlachta. W 2 poł. XVII w. szlachta zaczęła porzucać swoje wyznanie i przechodzić na rzymski katolicyzm. Wówczas był to warunek awansu w strukturze administracyjno-państwowej. W taki sposób w 1674 r. Paweł Hryniewicki stał się skarbnikiem Ziemi Bielskiej, Franciszek Hryniewicki w 1697 r. był deputatem „ad pacta conwenta” Augusta II, a Paweł, syn Michała, stał się w czasach stanisławowskich podkomorzym Ziemi Bielskiej.

Cerkiew św. Eliasza, położoną na wyspie wśród zalewowej doliny rzeki Białej, po raz pierwszy opisano w 1727 r. We wnętrzu dominował trzyrzędowy ikonostas z pięknymi carskimi wrotami. Wśród starodawnych ikon, można było podziwiać ikonę Bogarodzicy, słynącą z cudownych uzdrowień. Swe bogate wyposażenie cerkiew zawdzięczała kollatorom (ктiтором) – miejscowej szlachcie.

W Hryniewiczach urodził się Ignacy Daniłowicza (1788-1845), profesor Uniwersytetu Wileńskiego, najwybitniejszy znawca prawa ruskiego i litewskiego, odkrywca i wydawca źródeł do dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Inną, znaną postacią związaną z Hryniewiczami jest Ignacy Hryniewicki. Jako student Uniwersytetu w Petersburgu dokonał zamachu na cara Aleksandra II (1882 r.).

W 1915 r., w czasie działań wojennych, spłonęła cerkiew św. Eliasza. Pamiątką po walkach jest cmentarz żołnierzy niemieckich i rosyjskich. Obecnie istniejącą cerkiew wzniesiono w latach 50. XX w.

Найбольш раннія сляды пасяленняў у раёне Грыневічаў паходзяць з эпохі неаліту і звязаныя з пясчанымі наносамі ў месцы, дзе рака Белая ўпадае ў Арлянку. Калі ў XI-XII ст. вялікае значэнне пачынае адыгрываць Бельск, рускія князі гораду селяць баяраў, якія мелі абавязак вайсковай і замкавай службы. Такім паселішчам былі Грыневічы. За верную службу грыневіцкія баяры атрымалі шляхецкія правы. Пад актамі сойму ў Любліне ў 1569 г. бачныя подпісы 48 асобаў з Грыневіч.

Першая згадка аб прыхадской праваслаўнай царкве св. Іллі ў Грыневічах датуецца 1571 г. Пасля 1596 г. грыневіцкая царква падпарадкавалася пастановам Берасцейскай уніі. Унію прыняла таксама і мясцовая шляхта. У 2 пал. XVII ст. шляхта пачала пакідаць сваё веравызнанне і пераходзіла ў рымскі каталіцызм. У той час гэта было ўмовай прасоўвання ў адміністрацыйна-дзяржаўнай структуры. Такім чынам у 1674 г. Павал Грынявіцкі стаў скарбнікам Бельскай зямлі, Францішак Грынявіцкі ў 1697 г. быў дэпутатам „ad pacta conwenta” Аўгуста II, а Павал, сын Міхала стаў у часы праўлення Станіслава падкаморнікам Бельскай зямлі.

Царква св.Іллі, размешчаная на востраве сярод разліўной поймы ракі Белай, упершыню апісаная ў 1772 г. Унутры дамінаваў трохузроўневы іканастас з прыгожымі царскімі варотамі. Сярод старажытных іконаў можна было аглядаць абраз Багародзіцы, якая славілася цудамі аздараўлення. Сваім багатым убранствам царква была ўдзячная kollatorom (ктiтором) – мясцовай шляхце.

У Грыневічах нарадзіўся Ігнат Даніловіч (1788-1845), прафесар Віленскага ўніверсітэту, выдатны знаўца рускага і літоўскага права, чалавек, які знаходзіў і выдаваў гістарычныя дакументы часоў Вялікага Княства Літоўскага. Іншай вядомай постаццю з’яўляецца Ігнат Грынявіцкі. У час навучання ва ўніверсітэце ў Пецярбурзе, ён здзейсніў замах на расейскага імператара Аляксандра II (1882 г.).

У 1915 г., падчас ваенных дзеянняў згарэла царква св. Іллі. Напамінам аб баях з’яўляюцца могілкі нямецкіх і расейскіх вайскоўцаў. Цяперашняя царква была ўзведзеная ў 50-х гадах XX ст.

The oldest traces of human settlements in the Hryniewicze region dates back to the Neolithic epoch and are connected to the dunes situated in the place where the Biała river connects with Orlanka. When Bielsk gained importance in the 11th and 12th century, Russian princes settled boyars around the castle to serve and protect them. Hryniewicze was one of the villages created that way. For their faithful service boyars from Hryniewice were granted gentry privileges. Under the acts of Union Seym in Lublin from 1569 there are signatures of 48 people from Hryniewicze.

First mention of the Orthodox church of St. Eliasz in Hryniewicze is from 1571. After 1596 Hryniewicze parish underwent the changes brought by Brzeska Union. The Union was also accepted by the local gentry. In the latter half of the 17th century the gentry started to change their religion to Roman Catholicism. At those times it was the only way to climb up the social ladder. Thanks to such change Paweł Hryniewicki became a treasurer of Bielski Region in 1674, Franciszek Hryniewicki was a deputy "ad pacta conwenta" for Auguts II and Paweł, the son of Michał, became a chamberlain of the region.

Orthodox church of St. Eliasz, situated on the island in the flood valley of the Biała river, was first described in 1727. Its interior was dominated by iconostasis with wonderful, tsar gates. Among many ancient icons, an icon of Virgin Mary, famous for its miraculous cures, could be found. The temple owed its riches to the kollatores (ктiтором) - the local gentry.

Ignacy Daniłowicz (1788-1845) came from Hryniewicze. He was a professor of the Vilnius University and one of the most distinguished maven of the Old Russian and Lithuanian laws, researcher and publisher of many sources about the history of the Grand Duchy of Lithuania. Another famous persona form Hryniewicze is Ignacy Hryniewicki. As a student of the University in Petersburg, he assassinated tsar Aleksander II in 1881.

During World War I, the Orthodox church of St. Eliasz was burned. A cemetery of Russian and German soldier is a monument to those fights. The new Orthodox church was erected in the fifties.

Opinie na temat Hryniewicz Dużych

Ocena

Symeon Ostaszewicz

26.12.2011, 18:26

Za wierną służbę hryniewiccy bojarowie otrzymali prawa szlacheckie. Pod aktami sejmu unijnego w Lublinie w 1569 r. widnieją podpisy 48 osób z Hryniewicz.


Gdzie moge znalesc spis tych nazwisk? Serdecznie dziekuje za ewentualna pomoc..

Ocena

Michał P.

08.12.2013, 18:11

Bardzo proszę o wiecej szczegółowych informacji o Hryniewiczach lub o podanie gdzie takich informacji mógłbym zasięgnąć.
Proszę o pomoc i dziękuję.

Dodaj własną opinię:

Twoja ocena

Weryfikacja - aby dodać opinię, zaznacz Głośnik: