PLBEEN

Wieś powstała około 1570 roku pod nazwą Koryciszcza. W owym czasie dworzanin królewski, Ostafi Chałecki, w ramach przeprowadzanej na terenie włości bielskiej pomiary włócznej, założył na tym terenie kilka wsi. Były to między innymi: Istok, Witowo, Mochnate, Morze i Koryciska. Wieś była osadzona na 20 włókach gruntu.

Dla zamieszkującej te tereny ludności utworzono parafię prawosławną w Starym Berezowie. Następnie Koryciska weszły w skład parafii w Starym Korninie.

W wyniku wojen i epidemii z połowy XVII wieku, Koryciska były całkowicie spustoszone. Mieszkańcy wsi jej nazwę tłumaczą tym, że znajduje się ona nieopodal koryta starej rzeki. Inne wyjaśnienia mówią, iż ziemie Korycisk leżą w widłach dwóch koryt rzecznych.

Niektóre posesje w miejscowości do dnia dzisiejszego zachowały formę zagrody wydłużonej typu bielsko-hajnowskiego. Jej cechą charakterystyczną jest to, iż łączy ona pod jednym dachem część mieszkalną z pomieszczeniami, które służyły lub służą do hodowli zwierząt. Co ciekawe, długość tych zabudowań mogła przekraczać nawet czterdzieści metrów. W tym typie budownictwa chałupy były usytuowane szczytem do drogi, która przechodziła przez wieś.

W Koryciskach warto obejrzeć wiatrak, a także krzyże, które znajdują się na końcu wsi przy wyjeździe w stronę Starego Kornina.

Вёска была створана каля 1570 году пад назовам Корыцішча. У тыя часы каралеўскі прыдворны Астафій Халэцкі, у межах праводзімай на тэрыторыі Бельскіх уладанняў валочнай памеры, заснаваў некалькі вёсак, між іншым, Істок, Вітава, Махнатае, Мора і Карыціскі. Да вёскі належалі 20 валок зямлі.

Спачатку быў створаны праваслаўны прыход у Старым Беразове, пасля Карыціскі ўвайшлі ў склад прыходу ў Старым Корніне.

У выніку войнаў і эпідэміяў у сярэдзіне XVII стагоддзя Карыціскі поўнасцю абязлюдзелі. Жыхары вёскі тлумачаць назву сваёй мясцовасці тым, што знаходзіцца яна непадалёк ад рэчышча (карыта старой ракі). Другое тлумачэнне – гэта месцазнаходжанне вёскі паміж рэчышчамі (карытамі) двух рэк.

Некаторыя сялібы захавалі форму загароды падоўжанага тыпу бельска-гайнаўскага стылю, якому характэрна спалучэнне пад супольным дахам жылога дому і гаспадарчых пабудоў. Цікавым з’яўляецца факт, што даўжыня такой пабудовы магла расцягнуцца нават на сорак метраў. Хаты стаялі шчытом да дарогі, якая праходзіла праз вёску.

У Карыцісках варта паглядзець ветраны млын і крыжы, якія стаць напрыканцы вёскі пры выездзе ў напрамку Старога Корніна.

The village came into being about the year 1570 as “Koryciszcza”. At that time Ostafi Chałecki, the royal courtier, within the framework of land measurement carrying out on the territories of Bielsk estates, founded several villages there. Among those were Istok, Witowo, Mochnate, Morze and Koryciska. The village was placed on 20 “włókach” (drags) of land.

The orthodox parish was formed in Stare Berezowo for people resident those lands. Then Koryciska was included into the parish in Stary Kornin.

As the result of wars and epidemics from the half of the17th century Koryciska were completely desolate. Inhaitants of the village explain its name pointing at the fact that it is located near an old river-bed (in Polish river-bed is “koryto”). The other explanation says that lands of Korycisk are located in fork of two river-beds.

In case of some properties in Koryciska elongated farms like Bielsko-Hajnowskie were preserved up to these days. Their characteristic feature is that they link residential part with other rooms, used for animal breeding, under one roof. What interested, the length of those buildings could exceed even 40 metres. In that kind of building cottages were situated with gable directed to the way entering through the village.

In Koryciska, apart windmill, it is worth to see the crosses situated in the end of the village at the exit on Stary Kornin.

Opinie na temat Korycisk

Ocena

Alicja Pionkowska www.mozgojazda.wordpress.com

14.09.2015, 12:21

Byłam w tym roku w Dubiczach Cerkiewnych i zwiedziłam kilkanaście okolicznych wsi. To są piękne miejsca, zrobiłam sporo zdjęć, pięknie można tam odpocząć. Wspaniała przyroda, ale nade wszystko cudowna cisza i mili ludzie. Pozdrawiam serdecznie panią z biblioteki w Dubiczach Cerkiewnych :)
Wspaniała jest też drewniana orkiestra w zagrodzie jednego z mieszkańców - jak się dowiedziałam byłego warszawiaka i wielkiego miłośnika Podlasia. Pozdrawiam miło :)
Zapraszam na mój blog www.mozgojazda.wordpress.com i na www,wiadomości24.pl

Dodaj własną opinię:

Twoja ocena

Weryfikacja - aby dodać opinię, zaznacz Mężczyznę: